Tears, idle tears, I know not what they mean,

Tears from the depth of some divine despair

Rise in the heart, and gather to the eyes,

In looking on the happy Autumn-fields,

And thinking of the days that are no more.

Fresh as the first beam glittering on a sail,

That brings our friends up from the underworld,

Sad as the last which reddens over one

That sinks with all we love below the verge;

So sad, so fresh, the days that are no more.

Ah, sad and strange as in dark summer dawns

The earliest pipe of half-awakened birds

To dying ears, when unto dying eyes

The casement slowly grows a glimmering square;

So sad, so strange, the days that are no more.

Dear as remembered kisses after death,

And sweet as those by hopeless fancy feigned

On lips that are for others; deep as love,

Deep as first love, and wild with all regret;

O Death in Life, the days that are no more.

By Lord Alfred Tennyson

 วันแรกพบ 16 พ.ค.

TU Chorus ของเราได้ขึ้นไปร้องเพลงต้อนรับน้องๆที่ขึ้นมาชอมอนุสรณ์สถานอ.ปรีดี ที่ตึกโดม เราเพิ่งขึ้นไปเป็นครั้งแรกเหมือนกัน จำได้ว่าปีที่แล้วไม่เห็นมีพาขึ้นไปชมเลย คงเป็นเพราะเวลาที่จำกัดละมั้ง ร้องนี่ก็ไม่ได้ร้องรอบเดียวอีกตั้งหาก น้องเข้ามาหลายรอบก็ร้องทุกรอบ บางรอบก็ต้องลงไปร้องที่ลานปรีดี (แดดร้อนนะเนี่ย) วันนั้นเป็นวันแรกที่ได้ใส่เสื้อประจำ TU Chorus เป็นวันแรกด้วย (เสื้อสวย ชอบๆ) ตอนหกโมงเย็นก็ไปซ้อมกับวง TUSO (Thammasat University Symphony Orchestra หรือ TU ซิ้ม ซึ่งเป็นชื่อที่พี่โซ่เรียกใหม่ 555....อย่าโกรธกันน้าโอม เรียกเล่นๆเฉยๆ ^^") ซ้อมที่โถงหน้าหอประชุมใหญ่ เสียง project ดีอะ ทำให้ร้องเพลงแล้วอลังการดี 555 โดยเฉพาะเพลงสรรเสริญพระบารมี ...โอ้ว อลังการดีแท้ ....พี่โซ่ได้โซโลเพลง Memory กับวง ส่วนเรา Don't cry for me Argentina ไปไม่รอด -*- คีย์ต่ำประหนึ่งว่าต้องตั้งเสียงตรงกระเพาะอาหาร 555 นายโอมใจดีเลยย้ายให้ไปร้องรอบหน้าพร้อมจะเปลี่ยนคีย์ ทำโน้ตให้ใหม่ (ขอไลน์ร้องด้วยนะจ๊ะ T^T) ขอโซโลสักรอบก่อนจบปี 4 เหอะ

 

มองน้องๆที่เดินเข้ามาในมหาลัยก็ยิ่งนึกถึงตัวเอง บรรยากาศวันแรกพบวันนั้น เราใส่เสื้อสีส้ม เดินเข้ามาทางประตูท่าพระจันทร์ ก็มีพี่ๆถือป้ายต้อนรับบ้าง ขายสมุดบ้าง ขายเสื้อบ้าง หลังจากจบกิจกรรมแรกพบในปีนั้น ทำให้เราอยากมาทำกิจกรรมรับเพื่อนใหม่เหมือนกัน เป็นพี่แฝง อะไรแบบนี้ แต่งานชุมนุมกับงานคณะคงต้องเลือกทำอะไรซักอย่างเพื่อทำให้มันเต็มที่ และสุดท้ายเราก็เลือกที่จะไปยืนร้องเพลงมากกว่า เพราะนั้นก็เป็นภาพในใจเราเมื่อปีก่อนเหมือนกัน

 

 Lights and Sound 19 พ.ค.

งานนี้ เราประทับใจมากเมื่อปีที่แล้ว ประทับใจเสียงเพลงคอรัสที่ทำให้เราเกิดอารมณ์ร่วมไปกับประวัติศาสตร์และอุดมการณ์ของมหาวิทยาลัย น่าเสียดายที่เราได้ยินมาว่าปีหน้าจะไม่มีจัดแล้ว ...งานนี้มีที่ท่าพระจันทร์ หลังจากจบงานก็มีรถ (รถเมล์) ไปส่งที่รังสิต คณะคอรัสของเราก็เป็นรถเมล์ส่วนตัวค่ะ มีแต่กลุ่มเราๆทั้งนั้น เรานั่งข้างหลังกับโดโด้ กิ๊ฟ กบ แล้วก็เจ๊บอล เจ๊บอลก็เล่าเรื่องต่างๆให้ฟัง ทั้งเรื่องร้องเพลง เรื่องชุมนุม เรื่องรุ่นพี่ อะไรต่างๆมากมาย เราก็นึกไว้ว่าซักวันเราคงได้มานั่งตรงที่เจ๊บอลนั่งแล้วก็เล่าเรื่องอะไรแบบนี้ให้รุ่นน้องฟัง และก็อยากรู้เหมือนกันว่ารุ่นน้องของเราจะพูดอะไรถึงเกี่ยวกับเราบ้าง

 วันรับเพื่อนใหม่ 20 พ.ค.

แย่หน่อยที่ซุ้มที่มาจัดไว้เมื่อวันที่ 17 ต้องรื้อออก ย้ายจาก Aquatic ไปจัดไว้ตรงเต้นท์ทางเดิน แคบเนื่องจากเจ้าหน้าที่บอกว่ามีผึ้งบินเข้ามา (เยอะ) กลัวจะเป็นอันตราย กิจกรรมรับสมัครน้องเข้าชุมนุมดูจะไม่ค่อยได้เรื่องเท่าไหร่ แต่ก็สนุกดี เราก็บ้าตามเจ๊บอลไปด้วย วิ่งไปโน้นไปนี่โปรโมทชุมนุม 555

 

โชคดีที่วงเรากับ TUSO ได้แสดงเป็นชุดแรกๆ (น้องๆยังมีแรงอยู่) เราจำได้ว่าปีที่แล้ว งานรับเพื่อนใหม่เล่นเอาเราเกือบแย่อะ มันหลายงานติดต่อกันหลายวัน หลังจากที่เราแสดงเสร็จ ก็ไปพักในห้องพักนักแสดง แล้วก็ออกมาดูการแสดงต่อไป ชอบงิ้วสังคมสงเคราะห์มากๆ กัดเจ็บดี 555 แต่ว่าเรื่อง เอมี่คณะศิลปศาสตร์เนี่ยไม่อยากให้เอามาเล่นเลย งานวันที่ 19 ก็มีคนเอามาเล่น คือ มันขำไม่ออก แล้วก็แบบ ไม่ควรเอามาเล่นแบบนี้อะ

 

งานดำเนินไปได้ถึง 3 ทุ่ม น้องๆก็เริ่มเหี่ยวกันแล้ว (ก็มันเหนื่อยนิ) ชมรมชาวอิสานก็ไม่สนุกเหมือนปีที่แล้ว เราอยู่ถึงสี่ทุ่มครึ่งก็ขอตัวกลับหอก่อน อยู่จนงานจบงานคงไม่ไหวกันพอดี

 

 เช้าวันรุ่งขึ้น

อยากจะบอกว่าหลับเป็นตายเลย ฟ้าหัวฟูบอกว่างานเลิกตี 3 (โอ้วแม่เจ้า) ....เรารู้สึกตัวตั้งแต่ 7 โมงเช้า แต่ลุกไม่อยากลุกจากเตียงเลย 555 ตอนบ่ายเราก็ไปงานแสดงกล้วยไม้ที่พารากอน เดี๋ยวไว้จะมาเขียนในครั้งต่อไป

 อยากบอกอะไรใครไหม?

ขอบคุณครูฝน และพี่ต่าย ที่อุตส่าห์แอบแวะมาดูพวกเรา ^.^

ขอบคุณพี่โซ่ สำหรับการฝึกซ้อม เทคนิกต่างๆ ความทุ่มเทของพี่โซ่ ความสนุกสนาน และเสียงหัวเราะ :-D

ขอบคุณพี่ปอม สำหรับการเคี่ยวเข็นเรื่องโน้ต และเรื่องการร้องเพลง :-) บางครั้งก็แอบเครียด แต่ว่าก็เข้าใจความหวังดีของพี่ปอมนะคะ ...11 มิถุนานี้ ปุ๋ยจะไปให้กำลังใจที่คอนเสิร์ตนะคะ

ขอบคุณเจ๊บอล สำหรับกำลังใจ และความใจเย็นในการสอนอะไรต่างๆ ขอบคุณสำหรับความสนุกสนานและมุขฮาๆ (เสื่อมๆ) 555

ขอบคุณพี่นุ่น พี่ฝ้าย พี่บัว ที่แอบแวะเวียนมาเยื่ยมและถ่ายรูปให้ (อยากได้กล้องแบบพี่ฝ้ายอ่า)

ขอบคุณพี่เจี๊ยบ (บอกไม่ถูกว่าเรื่องอะไร 555)

ขอบคุณตัวกิ๊ฟ ที่แกเป็นกำลังใจ และอยู่เป็นเพื่อนเราเสมอมา

ขอบคุณส้ม สำหรับเสียงหัวเราะฮาๆ ขาดแกไปคงเงียบ

ขอบคุณจี สำหรับกำลังใจ

ขอบคุณโอม ณ TU ซิ้ม ที่ให้โอกาสเราไปร้อง (ถึงแม้จะไม่ได้ไปร้องถึงสองครั้งแล้ว -*- ...ขอครั้งหน้าแล้วกันนะ)

ถึงฟ้าหัวฟู เราชอบผมแกวันที่ 19 หวะ ...555

นิวเยียร์ วันไหนเราจะไปร้านน้องท่าพระจันทร์ก็จะพยายามชวนแกไปนะ 555

ถึงตัวกิ๊ฟอีกครั้ง แกทำตัวเป็น Primadonna มากๆ 555

เบื่อเสียงรอสายของพี่นุอะ

เป็นกำลังใจในการทำงานของพี่เนนะ >.<

ขอบคุณพี่จอมที่อุส่าต์แวะเวียนมา และเอาขนมมาให้ด้วย อิอิ

ขอบคุณพี่ๆเพื่อนทุกคนนะคะ คงกล่าวถึงกันไม่หมด

 

ขอบคุณคนเลี้ยงปลาทอง

 

 

 

จุดเปลี่ยนแห่งศตวรรษ (เล่ม2) โดย ฟริตจอฟ คาปร้า